pldaendeitptruesuk

Szczeciński Park Krajobrazowy

Szczecinski Glowne

PRZYRODA NIEOŻYWIONA

Rzeźba terenu i geologia:

Obecny wygląd Wzgórz Bukowych jest wynikiem działalności lądolodu, procesów tektonicznych, następnie cofania się lądolodu oraz oddziaływań erozyjnych. Główny masyw Wzgórz Bukowych ma długość ok. 15 km, a jego szerokość zawiera się w granicach 3-7 km. Najwyższym wzniesieniem jest Bukwiec, które osiąga 147 m n.p.m. (wg. niektórych źródeł 148 m n.p.m.) Od północy obszar ten graniczy z Równiną Goleniowską, od wschodu z Równiną Pyrzycko-Stargardzką, a od południa z Równiną Wełtyńską. Natomiast od zachodu graniczy z szeroką doliną Odry. 

Fot 1 Zbocza Wzgrz Bukowych Poronite Buczynami

Zbocza Wzgórz Bukowych porośnięte buczynami fot. zbiory ZPKWZ

 

Wzgórza Bukowe przecinają głębokie doliny oraz wąwozy, w których wysokości względne przekraczają 60 m, a spadki na dużych powierzchniach zboczy dolin dochodzą do 20°. Najwyższe wzniesienia oraz najgłębsze wąwozy znajdują się w północnej i zachodniej części Wzgórz.

Fot 2 Puszcza Bukowa Zim   Widoczne Grzbiety Wzgrz I Doliny
Puszcza Bukowa zimą - widoczne grzbiety wzgórz i doliny fot. zbiory ZPKWZ

Głazy narzutowe

Jedną z charakterystycznych cech krajobrazów kształtowanych w epoce lodowcowej są głazy narzutowe. Przesuwający się w kierunku południowym lądolód skandynawski porywał niekiedy całe bloki skalne, przenosząc je i pozostawiając w miejscu, gdzie się topił. Część głazów jest widocznych na powierzchni, a część pozostaje ukryta pod powierzchnią. Mogą się one ujawniać w procesach erozji. Na terenie Szczecińskiego Parku Krajobrazowego i otuliny zinwentaryzowano 880 takich form. Niektóre z głazów narzutowych objęto ochroną w postaci pomników przyrody nieożywionej. Są to Głaz Krajoznawców, Kołyska, Głaz przy Leśnej Szosie, Głaz Serce (Młyński), Głaz Grońskiego, głaz bez nazwy (oddz. 238h leśnictwa Klęskowo), głaz Anna i Andrzej, Głaz Omszały, Szwedzki Głaz oraz Słupi Głaz.

Fot 3 Gaz Krajoznawcw
Głaz Krajoznawców fot. zbiory ZPKWZ

Wody powierzchniowe

Rzeki i strumienie

W bezpośredniej zlewni rzeki Odry przez obszar Szczecińskiego Parku Krajobrazowego przepływają Chojnówka, Rudzianka oraz Jeziorna i ich dopływy.

W zlewni Płoni przez obszar Szczecińskiego Parku Krajobrazowego przepływają Niedźwiedzianka (łączy Wielką i Małą Niedźwiedziankę, Potok Śmierdnicki, Czerwonak, Potok Kobłucki, Popia Struga i ich dopływy.

W zlewni rzeki Krzekny przez obszar Szczecińskiego Parku Krajobrazowego przepływają Krzekna (na niewielkim odcinku), Słoneczny Potok, Potok Dobropolski, Kanał Glinna, Ponikwa , Utrata oraz strumień Sarnisko i ich dopływy.

Fot 4 Dolina Rudzianki

Dolina Rudzianki fot. zbiory ZPKWZ

Jeziora i zbiorniki wodne

W obszarze Szczecińskiego Parku Krajobrazowego znajduje się 17 naturalnych jezior pochodzenia polodowcowego. Większość zbiorników wodnych występuje w południowej części Parku.  Największe jeziora Parku to Jezioro Glinna (75,6 ha) oraz Jezioro Binowskie (52,4 ha).  Jezioro Glinna jest położone w południowej części Parku pomiędzy miejscowościami Binowo, Glinna, Kartno i Żelisławiec. Jest ono wykorzystywane rekreacyjnie.  Natomiast Jezioro Binowskie jest położone w południowo-zachodniej części parku, na polanie Binowskiej. 

Fot 5 Jezioro Binowo
Jezioro Binowo fot. zbiory ZPKWZ

Jest wykorzystywane również rekreacyjnie. Pozostałe z jezior mają powierzchnię od 1 do 15 ha. Dwa jeziora powstały w wyniku ingerencji człowieka. Jest to Jez. Szmaragdowe oraz Wielecki Staw. Wielecki Staw to śródleśne jezioro zlokalizowane w północno-wschodniej części Parku. Silnie przekształcone wskutek użytkowania, jako staw do hodowli ryb. Jezioro Szmaragdowe jest zlokalizowane w granicach administracyjnych miasta Szczecina, powstało w wyniku awarii kopalni i zalania wodą wapieni kredowych. Jezioro ze względu na charakterystyczną szmaragdową barwę wody jest atrakcją turystyczną.

Fot 6 Jezioro Szmaragdowe

Jezioro Szmaragdowe fot. zbiory ZPKWZ

Źródła i obszary źródliskowe

Na obszarze Puszczy Bukowej, z uwagi na budowę geologiczną, czyli naprzemienny układ warstw przepuszczalnych i nieprzepuszczalnych oraz rzeźbę terenu, znajdują ujście liczne źródła. Miejsca takie możemy znaleźć w rezerwacie Bukowe Zdroje (w tym źródło zwane Ciurkadełko), Osetno oraz Kołowskie Parowy. Źródła i obszary źródliskowe Puszczy Bukowej  zasilają cieki strumienie: Rudzianka, Trawna, Wielka Niedźwiedzianka, Suchy Potok, Ponikwa, Leszczyniec, Bukowa Woda, Potok Kobłucki, Potok Dobropolski.

Fot 7 Jeden Z Obszarw Rdliskowych W Puszczy Bukowej

Jeden z obszarów źródliskowych w Puszczy Bukowej fot. zbiory ZPKWZ

 

Źródła:

  1. Księga Puszczy Bukowej. Tom I: Środowisko przyrodnicze. Red. G. Domian, K. Ziarnek. RDOŚ. Szczecin, 2010
  2. Zasoby ZPKWZ
  3. Nadleśnictwo Gryfino

Drukuj  

Kalendarz wydarzeń

Pn Wt Śr Cz Pt So N
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31

 

Siedziba

ul. Starzyńskiego 3–4
70–506 Szczecin
tel.: 91 48 17 120
fax: 91 48 17 121
e-mail: sekretariat@zpkwz.pl

 

Dyrektor Zespołu Parków Krajobrazowych

Ryszard Mićko
tel. 91 48 17 120 (sekretariat)
rmicko@zpkwz.pl

Dyrektor Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa Zachodniopomorskiego przyjmuje w sprawie skarg i wniosków w poniedziałki w godz. 7.30 - 15.30.

BipFb Icon 325x325 YoutubeIcon

Informacja
Dalsze korzystanie z Serwisu bez zmiany ustawień dotyczących plików cookies oznacza akceptację plików cookies, co będzie skutkowało zapisywaniem ich na Państwa urządzeniach. Korzystamy z plików cookies, aby dostosować Serwis do potrzeb użytkowników. Ma Pani/Pan możliwość samodzielnej zmiany ustawień dotyczących plików cookies w swojej przeglądarce internetowej.